Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

άγιος σωζόμενος



Μάρτιος 2010. Φαντάσματα πλάι στην Πράσινη Γραμμή. Το εγκαταλειμμένο χωριό έξω από την Λευκωσία με τα εντυπωσιακά γοτθικά ερείπια αποδεικνύει πόσο σχετική είναι η διάκριση του νησιού σε ελεύθερο και κατεχόμενο.

ανάβατος




Φεβρουάριος 2007. Όταν το τοπίο αφομοιώνει την Ιστορία. Τα τετρακόσια κτίσματα της μεσαιωνικής ορεινής χώρας της Χίου μοιάζουν σαν να μην έχουν οικοδομηθεί από χέρι ανθρώπου, αλλά σαν να φύτρωσαν πάνω στα βράχια από μόνα τους.

donostia



Νοέμβριος 2011. Ο τυμπανιστής του Σαν Σεμπαστιάν δίνει τον ρυθμό της αποχώρησης των ταξιδιωτών από το ισπανικό έδαφος και της εξόδου της Χώρας των Βάσκων από την άβολη ιβηρική συγκατοίκηση. 

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

η gueuze και οι άλλες



Οι βελγικές μπύρες είναι διάσημες ανά την υφήλιο και οι άπειρες ποικιλίες τους μπορούν να ικανοποιήσουν ακόμα και τον πιο εκλεκτικό μπυρόφιλο επισκέπτη, ο οποίος ήδη θα γνωρίζει προφανώς πως οι έξι από τις επτά trappiste παράγονται εδώ (και η έβδομη στην Ολλανδία). Οι λιγότεροι ψαγμένοι φίλοι της μπύρας, μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα στις δημοφιλείς pils Stella Artois, Jupiler, Maes, Jinnebier και Leffe ή στη weiss Hoegaarden. Αν θέλετε να γίνεται «χάλια», δοκιμάστε τις πιο δυνατές (τριπλής απόσταξης) La Chouffe και St Bernardus, ενώ υπάρχουν πάντα και οι πιο καμένες (και φτηνές) επιλογές της Palm (κλασική μπαρμπαδίστικη κόκκινη μπύρα) και της Carapils (το μάννα των αλκοολικών). Αν θέλετε να συνδυάσετε τη μπυροποσία σας με την ανάλογη ατμόσφαιρα, στις Βρυξέλλες υπάρχουν μπυραρίες για όλα τα γούστα, από την τουριστική Delirium Tremens και την ιστορική Mort Subite στο κέντρο μέχρι τις πιο ανθρώπινες Moeder Lambic στο St Gilles και Atelier στις Ixelles.

Αλλά αφού έχετε έρθει ως εδώ, είναι κρίμα να μείνετε μόνο σε γεύσεις που μπορείτε να βρείτε και σε μια καλή κάβα στη γειτονιά σας και να μην δοκιμάσετε και την αυθεντική βρυξελλιώτικη μπύρα τύπου Geuze, η οποία παράγεται χωρίς την προσθήκη μαγιάς, αλλά αφήνοντας τα βαρέλια της ανοιχτά κατά τη ζύμωση, έτσι ώστε να μπορεί ο τοπικός μύκητας να κάνει τη δουλειά του ανενόχλητος. Θα σας ξενίσει σίγουρα στην αρχή, αλλά μετά βάζω στοίχημα πως θα τη γουστάρετε.

Απόσπασμα από το "Σαν το Χασαπόσκυλο", Dreamtigers05 http://www.yannisadamis.com/sites/default/files/free_ebooks/xasaposkilo.pdf

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

κάτω λεχώνια



Σεπτέμβριος 2010. Συντέλειες στον Παγασητικό. Το ρέμα παρέσυρε ένα δάσος και το κουβάλησε ως τη θάλασσα. Το τελευταίο μπάνιο του καλοκαιριού λαμβάνει διαστάσεις μετα-αποκαλυπτικές και διακλαδώσεις συναρπαστικές κι απόκοσμες.  

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

chartres



Απρίλιος 2011. Απλωμένα χέρια στο Eure-et-Loir. Στη σκιά του διασημότερου καθεδρικού της Γαλλίας, μια μπρούτζινη γλυπτική σύνθεση δυο δίδυμων αντρών αφηγείται μιαν επαφή που δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί ποτέ. 

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

ανακασιά



Δεκέμβριος 2006. Οι αντιφάσεις της ανθρώπινης παρουσίας πάνω στον πλανήτη και το παράλογο της ζωής και των υποτιθέμενων σκοπών της πάνω σε ένα σπασμένο κομμάτι μάρμαρο. Η άλγεβρα της φθοράς και η γεωμετρία της αφθαρσίας. 

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

thyssen



Μετά το Prado και το Reina Sofia, το Thyssen έρχεται για να συμπληρώσει το μουσειακό «Triángulo de Oro» της Μαδρίτης. Η πιο μεγάλη ιδιωτική συλλογή έργων τέχνης στην Ευρώπη εγκαταστάθηκε εδώ το 1992, μετά από συμφωνία (ποιος ξέρει τι τους ζήτησε για αντάλλαγμα;) του ιδιοκτήτη της, βαρόνου Thyssen-Bornemisza, με την ισπανική κυβέρνηση. Για το πώς τα κατάφερε η οικογένεια του φιλότεχνου βαρόνου, που κάποιοι ισχυρίζονται πως κάνει τον οίκο των Ατρειδών να μοιάζει σαπουνόπερα, να συγκεντρώσει όλα αυτά τα σπουδαία έργα και για το ρόλο της στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους λέγονται πολλά, αλλά αυτά εσάς τώρα δεν πρέπει να σας ενδιαφέρουν. Εσείς απλώς στηθείτε στην ουρά του Palacio de Villahermosa (στάση Banco de España), βγάλτε το εισητηριάκι σας και ετοιμαστείτε να θυσιάσετε μια μέρα από την επίσκεψή σας στη Μαδρίτη, γιατί μαζεμένα τόσα πολλά αριστουργήματα από κοντά δύσκολα θα τα ξαναδείτε.

Προσωπικά, με κάθε σεβασμό στην Αναγέννηση και στη Φλαμανδική Σχολή, θα πρότεινα να δώσετε περισσότερο βάρος στους εκπροσώπους του - γερμανικού κυρίως- εξπρεσιονισμού (Schiele και τέτοια), στου Ρώσους κονστρουκτιβιστές (Kandinski και τέτοια) και στα αμερικάνικα (το αγαπημένο Hotel Room του Hopper είναι εδώ). Βέβαια, από την άλλη, γούστα είναι αυτά, οπότε δείτε ότι θέλετε – μη μου λέτε μετά ότι σας παρέσυρα. Αν και γιατί να κάθομαι τώρα και να τα γράφω όλα αυτά, αν όχι για να σας «παρασύρω»;

Απόσπασμα από το "Ανακάλυψε Περιπλανώμενος", Dreamtigers02 http://www.yannisadamis.com/sites/default/files/free_ebooks/madrid_0.pdf

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

antwerpen



Σεπτέμβριος 2013. Γραμμές στη Φλάνδρα. Το μεταβατικό κέντρο του βελγικού βορρά επιδεικνύει τη βιτρίνα του στους διερχόμενους ταξιδιώτες, που ακόμα και αν χάσουν το τρένο ή το πλοίο τους, όλο και κάτι θα βρεθεί για να τους ταξιδέψει. 

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

ηράκλειο



Ιούλιος 2013. Τα ομολογουμένως καλά κρυμμένα μυστικά του μεγάλου κάστρου κάποιες φορές προδίδονται από μόνα τους. Όπως η Κρήνη Μπέμπο, δίπλα στο τουρκικό σεμπίλ, η οποία λειτουργεί ακόμα μια χαρά και ως χρονοπύλη για τους πιο υποψιασμένους επισκέπτες. 

подгорица



Ιούλιος 2014. Απαρνούμενη μεν το γιουγκοσλαβικό της παρελθόν, αποδεχόμενη δε τον ρόλο της ρωσικής τουριστικής αποικίας, η πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου αναζητά τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό με τη βοήθεια μιας πειραγμένης πολιτικής πυξίδας. 

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

botanique/kruidtuin



Πείτε με τουρκόσπορο, πείτε με νεοοθωμανιστή, αλλά για κάποιο λόγο μου είναι δύσκολο να κρύψω την αδυναμία μου για τις γειτονιές των Τούρκων μεταναστών ανά τη γηραιά μας ήπειρο. Στη Botanique, όπου και βρίσκεται η αντίστοιχη των Βρυξελλών, δεν πρόκειται βέβαια να συναντήσετε ούτε το υπερθέαμα του Kreuzberg, ούτε τις άλλες συμπαγείς μικρές Ισταμπούλ των γερμανικών μεγαλουπόλεων. Ωστόσο, όλο αυτό το γοητευτικό υποσύμπαν από τζαμιά που μοιάζουν με συνεργεία αυτοκινήτων, ζαχαροπλαστεία που θυμίζουνε ανάκτορα, κουρεία-εθνοσυνελεύσεις και καφενεία με ναργιλέδες, μουστακαλήδες και μαντιλοφορούσες, και μόνο ως όαση εξωτισμού μες στην καρδιά μιας δυτικοευρωπαϊκής πρωτεύουσας, αν δεν κατέχεστε από κάποιου είδους φυλετικά συμπλέγματα, δε μπορεί παρά να σας γοητεύσει. Κάντε λοιπόν ένα διάλλειμα από τις κατά τα άλλα ακαταμάχητες βελγικές σοκολάτες και δοκιμάστε τους μπακλαβάδες και τα άλλα σοροπιαστά της τουρκογειτονιάς και ζήστε ως πραγματικοί κοσμοπολίτες, μετακινούμενοι μέσα σε ελάχιστα λεπτά από το «κογκολέζικο» Matongé στις «μαροκινές» Marolles με ενδιάμεσο σταθμό την καθ’ ημάς Botanique.

Και επειδή λίγη αυτοκριτική ποτέ δεν έβλαψε κανέναν, ας παραδεχτούμε επιτέλους πως διατηρούμε τα σκήπτρα στην άτυπη ολυμπιάδα του κιτς με τα ανά την υφήλιο ελληνικά μας εστιατόρια. Έλεος, δηλαδή, ρε παιδιά! Ε, όχι και την Αφροδίτη της Μήλου ντυμένη Santa Claus! 

Απόσπασμα από το "Σαν το Χασαπόσκυλο", Dreamtigers05 http://www.yannisadamis.com/sites/default/files/free_ebooks/xasaposkilo.pdf

κώττας



Τώρα. Γουέστερν στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Το ημιεγκαταλειμμένο χωριό της μεθορίου, που έχει πάρει το όνομά του από τον θρυλικό καπετάνιο, προσφέρει ένα σκηνικό ιδανικό ίσως για τις πιο ανιστορικές άγριες περιπέτειες. 

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

besançon



Νοέμβριος 2011. Σταυρωμένα χέρια στην France-Comté. Το μπρούτζινο άγαλμα του Jouffroy d’Abbans, εφευρέτη του ατμόπλοιου, χαζεύει τα νερά του Doubs, αναζητώντας τρόπο γρήγορο και ασφαλή για να τον διασχίσει.

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

καστοριά



Τώρα. Ο δρόμος πλάι στη λίμνη της Ορεστιάδας, που θα έπρεπε κανονικά να είναι μονοπάτι, θα μπορούσε άνετα να ανακηρυχθεί σε μνημείο ράθυμου και εκλεκτικά χασομέρικου πολιτισμού. Να τον διασχίζεις και να είναι όλη σου η ζωή ένα φθινοπωρινό, κυριακάτικο απόγευμα. 

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

café galdós



Τον Ιούνιο του 2012 φιλοξενήθηκε στο καφέ αυτό, που βρίσκεται στο 10 της Calle de los Madrazo (σταθμός Sevilla), έκθεση φωτογραφίας μου με τίτλο «Callegraficas». Ως εκ τούτου, όπως καταλαβαίνετε, είμαι ήδη αρκετά προκατειλημμένος, καθώς ξεκινώ να γράψω ετούτο το κεφάλαιο. Αλλά επειδή, ούτως ή άλλως, είμαι προκατειλημμένος, ενίοτε σε βαθμό θα έλεγα ψύχωσης και εμπάθειας, σε ό,τι γράφω γενικά, δε σκοπεύω εν προκειμένου να κάνω διαφορετικά και να το αποφύγω.

Το Café Galdós, λοιπόν, είναι ένα από τα πλέον ζωντανά μέρη αυτής της πόλης. Αν και γειτονεύει με την άκρως τουριστική, έως αποκρουστική, Huertas, αλλά και την Cortes, όπου και το ομώνυμο ισπανικό κοινοβούλιο, διατηρεί έναν πολύ αυθεντικό και αυτοδύναμο χαρακτήρα. Στέκι καλλιτεχνών (η Zarzuela, η κωμική θεατρική σκηνή της Μαδρίτης είναι ακριβώς δίπλα), πολιτικών (στην Ισπανία ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι), εμιγκρέδων (κάθε βδομάδα διοργανώνεται εδώ το Madrid Babel, μια πρωτοβουλία για να μη νιώθουν μόνοι τους οι ξένοι που ζούνε στη Μαδρίτη), φοιτητών, περιστασιακών και μόνιμων ταξιδιωτών, Λατίνων εραστών και ερωμένων και άλλων ευπαθών κατηγοριών που έρχονται εδώ φανατικά να πιούνε τον καφέ τους, να τιμήσουν την άκρως ενδιαφέρουσα κουζίνα του, να ακούσουν κάποιο live, συνήθως ethnic μουσικής, ή να ρίξουν έστω και μια ματιά στην έκθεση κάποιου αργόσχολου που εσχάτως την είδε και ολίγον φωτογράφος. 

Απόσπασμα από το "Ανακάλυψε Περιπλανώμενος", Dreamtigers02 http://www.yannisadamis.com/sites/default/files/free_ebooks/madrid_0.pdf

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

vaduz



Νοέμβριος 2011. Βουτιές στο Λιχτενστάιν. Πιο πολύ με έδρα μιας κραταιάς πολυεθνικής παρά με πρωτεύουσα ενός μικροσκοπικού βασιλείου μοιάζει η παράδοξη αυτή πόλη-κράτος, που μόνο η μόνιμη υπαίθρια γλυπτική της έκθεση παλεύει να δώσει νόημα στην ύπαρξή της. 

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

άνω πορόια



Τώρα. Φθινόπωρο στα δάση του βορρά. Μολονότι η διαδρομή από την Κερκίνη προς το Μπέλες μοιάζει αδιέξοδη, οι εκπλήξεις που προκύπτουν καθοδόν είναι τόσες που δίνουν αναπόφευκτα σε μία συνηθισμένη εκδρομή τα χαρακτηριστικά της εξερεύνησης.

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

петрич



Τώρα. Χαρακωμένοι από τα σύρματα, οι ουρανοί των πέραν των βορείων συνόρων μας πόλεων, ψάχνουν να βρουν κενό για να τρυπώσουνε. Τα σύνορα με ελεύθερη διέλευση ή μη παραμένουν για πάντα μία σύμβαση. Οι πόλεις μιλάνε από μόνες τους και λένε πάντα την ίδια ιστορία. 

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

sint-gilles/sint-gillis



Μου είναι δύσκολο να μιλήσω για το Saint Gilles απαλλαγμένος από κάθε είδους προκατάληψη, αφού κατά κάποιο τρόπο το θεωρώ και γειτονιά μου. Διαμένοντας τα τελευταία χρόνια για σημαντικά μεγάλα διαστήματα στο σκοτεινό διαμέρισμα στο 153 της Rue Jourdan, συχνάζοντας στα καφέ του parvis και ψωνίζοντας από τα μαγαζιά του, έχω πλέον ενσωματώσει την όλη περιοχή στην προσωπική μου αναμνησιακή γεωγραφία.

Το Saint Gilles τα έχει όλα και συμφέρει. Ως μια γνήσια γειτονία «bobo» (bourgeois-boheme, κάτι σαν το «εναλλακτική» που θα λέγαμε εμείς), θα βρείτε εδώ καλλιτέχνες και δια βίου σπουδαστές που ζουν από τα κρατικά επιδόματα, απόγονους μεταναστών ανθρακωρύχων που έχουν ανοίξει έθνικ εστιατόρια και μπακάλικα και γενικά μια ανεπανάληπτη κοχλάζουσα ανθρωπογεωγραφία που μόνο τα μεγάλα αναδευτήρια –και όχι χωνευτήρια- της γηραιάς ηπείρου μας μπορούν να επιδείξουν. Από τα μαγαζιά του parvis (ο «περίβολος», ο πεζόδρομος δηλαδή που καταλήγει στην εκκλησία του Αγίου Gilles, βοήθειά μας) θα σας πρότεινα το Union για τα εμβληματικά λαζάνια του, το Maison du Peuple (πρώην γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος) για την ατμόσφαιρά του και το Verschueren για τον καλό καφέ και για τις μπύρες του. Ο αρχιτεκτονοδίφης επισκέπτης –να το πούμε κι αυτό- θα απολαύσει αρκετά μνημεία της art nouveau κυρίως στις οδούς Vanderschrick, Africain και Félix Delhasse.

Απόσπασμα από το "Σαν το Χασαπόσκυλο", Dreamtigers05 http://www.yannisadamis.com/sites/default/files/free_ebooks/xasaposkilo.pdf

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

ανταρτικό



Τώρα. Φθινοπωρινή επιδρομή ξανά στα εγκαταλειμμένα χωριά της μεθορίου. Παραδομένα στο έλεος της ανυπότακτης χλωρίδας τα ελάχιστα σπίτια που στέκονται στη θέση τους, αφομοιώνονται σιγά-σιγά από το παμφάγο τοπίο.

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

korçë



Ιούλιος 2014. Η αρχοντική πόλη του αλβανικού νότου παλεύει να βρει ξανά την παλιά της και παρεξηγημένη αίγλη. Αλλά αν δεν πέσουνε τα εναπομείναντα και πεισματάρικα σκιάχτρα που παριστάνουν τις ερμές κεφαλές, δουλειά δεν γίνεται.

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

ωλένη



Ιούνιος 2009. Κάρβουνα στην Ηλεία. Ενάμιση χρόνο μετά το παρανάλωμα της Πελοποννήσου, τα δάση της σχηματίζουν μεταποκαλυπτικά μνημεία. Το τείχος των καμμένων δέντρων φαίνεται πως δεν θέλει να αφήσει την αδιαφορία να περάσει. 

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

la tabacalera



Στη Μαδρίτη, και στην Ισπανία γενικότερα, έχει εδώ και χρόνια αναπτυχθεί μια βαθιά καταληψιακή κουλτούρα και οι πολυάριθμες okupas παίζουν ένα ρόλο πολύ σημαντικό στο σύγχρονο πολιτικό (κινηματικό) και πολυπολιτισμικό γίγνεσθαι: αναφέρω ενδεικτικά το Patio Maravillas στη Malasaña, την Osera στο Almendrales, τη Gatonera στο Carabanchel, την (ιστορική πια) Casika στο Móstoles και φυσικά στο Lavapiés την Casablanca.

Η διάσημη Tabacalera, η μόνη κατάληψη της πόλης που αναφέρουν ακόμα και οι mainstream τουριστικοί οδηγοί, δεν είναι ακριβώς κατάληψη, αλλά ένας αυτοδιαχειριζόμενος πολυχώρος (πως μου τη σπάει αυτή η λέξη!), όπου μπορεί να βρει κανείς σχεδόν τα πάντα: από μαθήματα ξένων (και «ισπανικών») γλωσσών, χορού και πολεμικών τεχνών μέχρι διαλέξεις, συναυλίες και γεύματα αλληλεγγύης. Το θηριώδες κτήριο, όπου στεγάζονται όλα αυτά, ήταν κάποτε αποθήκη του ομώνυμου ισπανικού μονοπωλίου καπνού, αλλά σήμερα που δε χωρούνε πλέον μονοπώλια, ούτε στα αγαθά ούτε και στις ιδέες, και προκειμένου να μην ξεπέσει σε άλλα χέρια άκαπνα, μετατράπηκε σε ένα πολλαπλώς ανήσυχο και πολυμήχανο «centro social autogestionado».

Τριγύρω από την Tabacalera και το σταθμό Embajadores απλώνεται το πιο «αλήτικο» κομμάτι του κέντρου της Μαδρίτης. Ωστόσο, μη διστάσετε να περιπλανηθείτε στα στενά του. Και αν σας φέρει ο δρόμος έξω από την Cerveceria του Loukanikos (προς τιμήν του αθηναίου σκύλου-διαδηλωτή), του φίλου μου του Andreas, μπείτε και πιείτε μια μπύρα και για μένα!

Απόσπασμα από το "Ανακάλυψε Περιπλανώμενος", Dreamtigers02 http://www.yannisadamis.com/sites/default/files/free_ebooks/madrid_0.pdf

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

pogradec



Ιούλιος 2014. Βουτιές στην ψευτοθάλασσα. Η φιλόξενη πόλη στην αλβανική όχθη της Οχρίδας μπορεί το καλοκαίρι να αναδεικνύεται σε τουριστικό θέρετρο των φτωχών, ωστόσο οι θησαυροί των παραλίμνιων βαλκάνιων αποδεικνύονται ακόμα ανεξάντλητοι.

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

πάτρα



Ιούνιος 2014. Σύννεφα στην Αχαΐα. Το κομμάτι του αρχιτεκτονικού θησαυρού που έχει παραμείνει ανέπαφο από την χυδαία ανοικοδόμηση των προηγούμενων δεκαετιών, αναδεικνύεται πλέον δια της οδού των νέων χρήσεων. Οι ουρανοί εμφανίζονται σαφώς ικανοποιημένοι.

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

oхрид



Μάρτιος 2014. Ο βασιλιάς του βορρά. Στο υπαίθριο παραλίμνιο μουσείο συντίθεται ένα γοητευτικό ψηφιδωτό πολιτισμών, την αξία του οποίου ούτε καν η λυσσασμένη διεκδίκηση μιας στενόχωρης εθνικής ταυτότητας δεν θα μπορούσε να μειώσει.

Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

brocante



Στις Βρυξέλλες υπάρχει μια πολύ βαθιά ανταλλακτική κουλτούρα, που σε συνδυασμό με τη διάχυτη μανία ανακύκλωσης, μπορεί κανείς να πει πως πραγματικά εδώ τίποτα δεν πάει χαμένο. Από την τοπική αλυσίδα καταστημάτων Petit Rien, παράδεισος του second hand, (θα βρείτε το κεντρικό στη rue Américaine, κοντά στο σπίτι του Horta), όπου τα πάντα πωλούνται και αγοράζονται, μέχρι τα μικρότερα συνοικιακά swap shops (ανταλλακτήρια προϊόντων), που βρίσκονται σχεδόν παντού, μια σφύζουσα παράλληλη αγορά, συμπληρωματική και όχι ανταγωνιστική της comme il faut –τουλάχιστον της εξαρτώμενης από τη ντόπια παραγωγή- δίνει κυριολεκτικά το ρυθμό στις μετακαταναλωτικές βρυξελλιώτικες συνήθειες.

Πέρα όμως από τις σταθερές αυτές εστίες πάρε-δώσε, υπάρχουν και τα brocant, τα σαβούρα-πάρτυ δηλαδή, που οργανώνονται σε κάθε γειτονιά, τουλάχιστον δυο φορές το χρόνο, και όπου όλοι μπορούν να βγάλουν μπροστά στην είσοδο του σπιτιού τους όλα όσα δε χρειάζονται πια και να τα πουλήσουν ή να τα ανταλλάξουν με εκείνα των γειτόνων τους. Οι δε φανατικοί των κόμικ δεν πρέπει να ξεχνούν πως βρίσκονται στη Μέκκα του είδους, οπότε αν δεν έχουν καταφέρει να βρουν τα σπάνια τεύχη που αναζητούν στα αμέτρητα εξειδικευμένα μαγαζιά, με λίγο περισσότερο ψάξιμο θα ανακαλύψουν σίγουρα απίστευτα διαμάντια στα οργανωμένα ή μη παζάρια της πόλης.

Απόσπασμα από το "Σαν το Χασαπόσκυλο", Dreamtigers05 http://www.yannisadamis.com/sites/default/files/free_ebooks/xasaposkilo.pdf

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

φλώρινα



Ιούνιος 2014. Μια πόλη για να επιστρέφεις. Το ανορθόδοξο πάντρεμα του νεοκλασικού στυλ με την μακεδονική/βαλκανική αρχιτεκτονική παράδοση δημιουργεί ένα γοητευτικό αστικό τοπίο, ικανό να σε κάνει να ξεχάσεις για ποιο λόγο έχεις τραβηχτεί μέχρι αυτήν την άκρια του χάρτη. 

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

trafalgar



Ιούνιος 2012. "Όπως τα δέντρα φυλάγουν τη μορφή του αγέρα κι ο αγέρας έφυγε, δεν είναι εκεί, έτσι και τα λόγια φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου κι ο άνθρωπος έφυγε, δεν είναι εκεί." (Γιώργος Σεφέρης)

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

λάρισα



Τώρα. Παρελθόν με το κιλό. Η ανάδειξη των εγκλωβισμένων από το αστικό περιβάλλον ανασκαφικών ευρημάτων δημιουργεί πολλές φορές αρχαιολογικούς μη τόπους στην καρδιά των πόλεων. Και όμως, στην όμορφη θεσσαλική πρωτεύουσα η κατάσταση αυτή της πάει.